پ.ن: روزای بارونیه فروردین.

پ.ن: زمستون … مبارک.

و اینچنین است غم باران
به وقت پاییز

روزهای کار بود و
کار ما انبار انبانه دان دنیا

تا آن روز که مرگمان؛
مجال مرثیه خوانان اجاره ای شود و
میهمان معده ی گورستان

تا آن روز که مرگمان؛
این میراث به جای مانده از انبوه مردگان
سهم مان شود

□

زمین از آن ما نبود و
زمان نیز هم

و ما غافل از این
گرم کار انبار انبانه دان دنیا بودیم
و شعری نسرودیم
از فرصت کوتاه طلوع
به وقت سحر

پ.ن: شب شعر قدر من

“مگه زوره
به خدا هیچکی به تاریکی شب تن نمیده
موش کورم که میگن دشمن نوره به تیغ تاریکی گردن نمیده”

شاملو

پ.ن: غروب بارونیه خرداد

پس سراسر سر بر بستر رویا نگذاریم و
زاده ی روز باشیم و
زمان را زندگی کنیم
“کوتاه”؛ چون نیلوفر های مرداب

پ.ن: هنوز هوا بهاریه و “من چه سبزم امشب”.

و کشید
صبر سخت خدایی را

اما

بی وزنی ‌پرواز در ترازوی دارایی؛
- از دنیا که بگذریم دردها بی معناست.