This entry was posted on دوشنبه, تیر ۱۷م, ۱۳۸۷ at ۹:۳۷ ق.ظ and is filed under دسته بندی نشده. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
Never Understand
… و هرگز نمی دانند
جنگ
زندگی به مثابهی جنگی
و زمان
چون انبوهی سرنیزهی سربازان
که قرارشان نیست انگار
میگردند و میجنگند
در حول محوری
و میگذرند و میمیرند
□
گواهی میدهد اینچنین
ساعت دیواری اتاقم
در تیک تاکِ عصری کوتاه
پیش از تکرار شب
□
اما بدان
که اگر سیگار به دستی و
قلم بر دیگری میگیرم
و اگر در لفاظی کلماتم
شاعر سیاهی ثانیهها میشوم
بیجهت نیست
آخر؛ صبح واپسین را
در انتظار نشستهام