This entry was posted on شنبه, خرداد ۱۶م, ۱۳۸۸ at ۲:۰۵ ب.ظ and is filed under دسته بندی نشده. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.
Never Understand
… و هرگز نمی دانند
نیلوفر
نه نردبان ها می رسند به آسمان ها و
نه بوسه هایمان به پایان
که پاهای عمرمان “کوتاه” است
پس سراسر سر بر بستر رویا نگذاریم و
زاده ی روز باشیم و
زمان را زندگی کنیم
“کوتاه”؛ چون نیلوفر های مرداب
پ.ن: هنوز هوا بهاریه و “من چه سبزم امشب”.